รีวิว Echoes of Aincrad
*ขอขอบคุณ Bandai Namco Entertainment Asia สำหรับโค้ดรีวิวมา ณ โอกาสนี้
สวัสดีครับทุกคน! ปอลนาโช่ มาประจำการครับ วันนี้เราจะมาคุยกันถึงเกมที่เป็นกระแสและถูกจับตามองอย่างมาก นั่นคือ Echoes of Aincrad เกมที่แฟน ๆ แอนิเมชันและไลท์โนเวลระดับตำนานอย่าง Sword Art Online ต่างเฝ้ารอกันตาเป็นมัน เพราะนี่คือการหยิบเอาหอคอยร้อยชั้นในความทรงจำกลับมาปัดฝุ่นใหม่ในรูปแบบเกมสวมบทบาท (RPG) ขนาดใหญ่ ที่สัญญาว่าจะมอบประสบการณ์การเอาชีวิตรอดและการต่อสู้ที่สมจริงที่สุด แต่หลังจากที่ผมได้จมอยู่กับเกมนี้ร่วมสัปดาห์ บอกได้คำเดียวเลยครับว่า “เสียดายของ” และทำไมถึงเป็นแบบนั้น? ล้อมวงเข้ามาครับ เดี๋ยวปอลนาโช่จะเหลาให้ฟัง!
Echoes of Aincrad คือเกมแนว Action RPG สไตล์อนิเมะที่พยายามจำลองบรรยากาศการปีนหอคอยอันคุ้นเคย ตัวเกมเน้นไปที่ระบบการต่อสู้แบบเรียลไทม์ที่ผสมผสานการทำคอมโบและการหลบหลีก โดยผู้เล่นสามารถสร้างตัวละครของตัวเอง หรือเลือกเล่นเป็นตัวละครหน้าเก่าเพื่อออกผจญภัยเคลียร์บอสในแต่ละชั้น จุดขายหลักที่ทีมพัฒนาพยายามชูคือ โลกทัศน์ที่กว้างใหญ่ ระบบนิเวศของมอนสเตอร์ที่หลากหลาย และกราฟิกที่ยกระดับขึ้นมาให้ดูทันสมัย เอฟเฟกต์แสงสีตระการตา เพื่อให้ผู้เล่นรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในโลกเสมือนนั้นจริง ๆ
พิจารณาจากภาพรวม สิ่งที่ผมต้องชมเลยคือ “งานภาพและโปรดักชัน” ตัวเกมทำออกมาได้สวยงามมาก โมเดลตัวละครสไตล์เซลเฉดมีความคมชัด การเคลื่อนไหวพริ้วไหว และเอฟเฟกต์การใช้สกิลที่อลังการจนทำให้ฉากต่อสู้ดูตื่นตาตื่นใจ…ในช่วงแรก ๆ
นอกจากนี้ เพลงประกอบ การแปลไทย และเสียงพากย์ดั้งเดิม ยังจัดเต็มตามมาตรฐานสากล ช่วยสร้างบรรยากาศความยิ่งใหญ่ในการเล่นได้เป็นอย่างดี
ทว่า แผลฉกรรจ์ ที่ผมพบเจอทันทีเมื่อเล่นเกม นั่นก็คือ ความซ้ำซากจำเจ แม้ว่าตัวเกมจะโปรโมตเรื่องหอคอย (ซึ่งในเกมมีแค่ 2 ชั้นนะ!) แต่ในความเป็นจริง ลูปการเล่นกลับน่าเบื่ออย่างเหลือเชื่อ คุณจะต้องเริ่มจากการรับเควสต์ในเมือง ออกไปฟาร์มมอนสเตอร์หน้าตาเดิม ๆ ที่แค่เปลี่ยนสีในทุ่งกว้าง เก็บขยะมาส่งเควสต์ เพื่อปลดล็อคเกจเข้าห้องบอส ซึ่งโครงสร้างแบบนี้มันโบราณและขาดความสร้างสรรค์อย่างมาก การสำรวจโลกที่ควรจะสนุกกลับกลายเป็นการวิ่งผ่านพื้นที่โล่ง ๆ ที่ไม่มีอะไรน่าค้นหา
ยิ่งไปกว่านั้น ระบบปัญญาประดิษฐ์ของศัตรู ก็เป็นอีกหนึ่งจุดบอด มอนสเตอร์ทั่วไปมักจะยืนโง่ ๆ รอให้เราเข้าไปคอมโบใส่ หรือไม่ก็มีแพทเทิร์นการโจมตีที่เดาทางง่ายเกินไป ทำให้ความท้าทายที่ควรจะมีในเกมแนวเอาชีวิตรอดหดหายไปเกือบหมด จะมีเพียงแค่บอสประจำชั้นบางตัวเท่านั้นที่พอจะสร้างความตื่นเต้นได้บ้าง แต่ก็มักจะถูกบดบังด้วยปัญหาเรื่องมุมกล้องที่ชวนเวียนหัวเวลาล็อคเป้าหมายในพื้นที่แคบ
ในฐานะคนเล่นเกม ผมมองว่า เกม ๆ นี้มีจุดอ่อนสำคัญที่มาจากเนื้อแท้ของเกมที่สอบตกในแง่ของ “ความสนุกในระยะยาว” โดยขอแบ่งข้อเสียเป็นหัวข้อดังนี้
1. ระบบคอมโบที่ดูดีแต่ตื้นและไร้น้ำหนักการปะทะโดยสิ้นเชิง: ตอนเล่น 2 ชั่วโมงแรก คุณอาจจะว้าวกับท่าทางที่เท่และสะใจ แต่พอผ่านไป 20 ชั่วโมง คุณจะพบว่าตัวเองก็แค่กดปุ่มเดิมซ้ำๆ สแปมสกิลคูลดาวน์วนไป ไม่ต้องใช้แท็กติกหรือการวางแผนอะไรลึกซึ้งเลย มันขาดมิติความลึกที่เกม RPG ยุคนี้ควรจะมี
2. เนื้อเรื่องที่จืด…มาก: เกมพยายามจะเล่าเรื่องราวบทใหม่ที่เป็นเส้นขนาน แต่บทสนทนากลับทำออกมาได้น่าเบื่อ ตัวละครพูดน้ำท่วมทุ่งแต่ไม่มีเนื้อหาสำคัญ การดำเนินเรื่องเป็นเส้นตรงเกินไปจนไม่มีจุดหักมุมที่น่าประทับใจ
3. ปัญหาทางเทคนิคและระบบฟาร์มที่หน้าเลือด: ตัวเกมยังมีอาการเฟรมเรตร่วงในฉากที่มีเอฟเฟกต์เยอะๆ และที่แย่ที่สุดคือระบบการอัปเกรดอุปกรณ์ที่บังคับให้ผู้เล่นต้อง “ฟาร์มซ้ำซาก” เป็นสิบ ๆ ชั่วโมงเพื่อเพิ่มสเตตัสเพียงเล็กน้อยในการผ่านด่านถัดไป หรือไม่ก็ต้องพึ่งพาระบบเติมเงินเพื่อย่นเวลา ซึ่งมันทำลายจังหวะการเล่นอย่างรุนแรง
บทสรุป
สรุปตรง ๆ แบบไม่อ้อมค้อมเลยนะ Echoes of Aincrad มันคือเกมที่เคลือบทองไว้ภายนอกด้วยงานภาพที่สวยงามและชื่อชั้นของ IP ที่แข็งแกร่ง แต่ไส้ในกลับกลวงและขาดจิตวิญญาณ มันอาจจะพอเล่นขำ ๆ แก้เหงาได้สำหรับแฟนคลับที่อยากเห็นตัวละครที่ชอบโลดแล่นในกราฟิกยุคใหม่ แต่ถ้าคุณเป็นคอเกม RPG ที่มองหาระบบการเล่นที่ลุ่มลึก เนื้อเรื่องที่เข้มข้น และความท้าทายที่ “คุ้มค่าเงิน” … เกมนี้ยังไม่ใช่คำตอบครับ พัฒนาการของเกมเพลย์มันย่ำอยู่กับที่เกินไปจริง ๆ
