Where the Seeds Fall – รีวิว [REVIEW]

*ขอขอบคุณ CygamesEdge สำหรับโค้ดรีวิวมา ณ โอกาสนี้ครับ
**รีวิวนี้เล่นบน PlayStation 5

Where the Seeds Fall นี้ถือเป็นผลงานแรกจากแบรนด์ CygamesEdge ที่มีวัตถุประสงค์ในการพัฒนาเกมขนาดเล็กครับ ซึ่งเกมแรกนี้ก็คงต้องบอกว่าหน้าเกมนั้นเป็นอะไรที่แตกต่างจากผลงานที่ผ่าน ๆ มาและภาพจำของเกมจาก Cygames ค่อนข้างมาก เพราะทุกครั้งที่พูดถึงชื่อ Cygames นั้น เชื่อว่าทุกคนจะจดจำผลงานอย่าง Granblue Fantasy และ Umamusume กันเป็นส่วนใหญ่ และในคราวนี้กับผลงานเชิงทดลองตลาดอย่างเกมนี้จะเป็นอย่างไรนั้นผมจะมาเล่าให้ฟังครับ

---

เนื้อหา

สำหรับเกม Where the Seeds Fall จะบอกเล่าเรื่องราวในโลกแฟนตาซีที่ซึ่งทั่วทุกแห่งบอบช้ำจากสงคราม ซึ่งทำให้มนุษย์บางส่วนที่เหลือรอดหลบหนีไปยังพฤกษาโลกา และก่อร่างสร้างอารยธรรมขึ้นตามกิ่งก้านของพฤกษา แต่ทว่าไม่ช้าไม่นานความขัดแย้งระหว่างมนุษย์ก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง จนทำให้กระทั่งพฤกษาโลกาก็แปดเปื้อนไปด้วยมลทิน ก่อเกิดเป็นภัยคุกคามใหม่ที่เรียกว่า “บุตรแห่งหายนะ” ที่นำพาซึ่งความล่มจม

มนุษย์ที่เหลือจึงตัดสินใจสงบศึกกันอย่างสิ้นเชิงเพื่อความอยู่รอด เกิดเป็นบัญญัติสามประการนั่นคือหนึ่ง มนุษย์จะไม่รบรากันเองอีก สอง ผู้ใดที่แปดเปื้อนมลทินจะต้องโดนขับไล่ไปสู่เบื้องล่าง และสาม บุตรแห่งหายนะทุกคนจะต้องถูกกำจัด

ผู้เล่นจะรับบทเป็นนายทหารผู้หนึ่งบนพฤกษาโลกาแห่งนี้ ที่วันหนึ่งเขาได้พบเข้ากับบุตรแห่งหายนะ และในระหว่างที่กำลังจะลงมือกำจัดนั้น เขากลับเกิดใจอ่อนขึ้นมาและสถานการณ์ก็นำพาให้เขากับบุตรแห่งหายนะต้องร่วมทางกันไปเพื่อหาทางลงสู่พื้นเบื้องล่างให้สำเร็จ

อันที่จริงผมคิดว่า เซ็ตติ้งของตัวเกมก็น่าสนใจอยู่ระดับหนึ่งเมื่อพิจารณาว่านี่คือเกมแนวไต่หอคอยในมุมกลับ (เพราะคุณต้องลงหอคอยแทน) แต่ถึงอย่างนั้น ตัวเซ็ตติ้งเองมันก็ไม่ได้รับการขยายความอะไรไปมากมายกว่าที่เกริ่นเอาไว้ทีแรกครับ ระหว่างเกมจะมีคัตซีนประปรายแต่มันก็แค่คัตซีนนำเสนอสถานการณ์เป็นช่วง ๆ มากกว่าที่จะลงลึกด้านเซ็ตติ้งและเนื้อหา เลยเป็นอะไรที่แอบน่าเสียดายเซ็ตติ้งพอควร เพราะตอนจบมันก็จะแบบจบเลย ไม่มีบทส่งท้าย ไม่มีอะไรขยายความต่อ เหมือนมีให้รู้ว่ามีแค่นั้นเอง

---

เกมเพลย์

ส่วนนี้อาจเรียกได้ว่าเป็นทั้งจุดเด่นและจุดด้อยของเกมเลยครับ จุดเด่นเลยคือตัวเกมเป็นแนวแพลตฟอร์เมอร์ที่เน้นการไต่ลงจากพฤกษาโลกาลงสู่พื้นเบื้องล่าง ดังนั้นตลอดทั้งเกมคุณก็จะต้องกระโดด เกาะ ปีนป่าย รวมถึงใช้ความสามารถพิเศษของบุตรแห่งหายนะที่เกาะหลังอยู่ อย่างเช่นการชะลอความเร็วจากการตก การกระโดดสองชั้น รวมถึงการใช้พลังสร้างเถาวัลย์เพื่อเหยียบใบไม้ได้ชั่วครู่ และก็แน่นอนว่าตัวเกมมีความเสียหายเมื่อคุณตกจากที่สูง เพราะฉะนั้นโดดพรวดพราดไม่ได้ครับ คุณต้องเล็ง ต้องมองทางที่จะต้องไปต่อให้ถี่ถ้วนทุกครั้ง

พวกอุปสรรคระหว่างทางนั้นหลัก ๆ ก็จะเป็นพวกแรงลมที่จะทำให้เวลาเรากระโดดนี่ตัวไถลออกนอกเส้นทาง ซึ่งก็ทำให้เราต้องโดดต้านลมโดยคำนวณองศาเผื่อระยะทาง บางครั้งก็มีศัตรูเป็นพวกมนุษย์แปดเปื้อนมลทินที่สู้ซึ่งหน้าไม่ได้นอกจากลอบสังหารจากด้านบน เกมก็เลยจะมีองค์ประกอบความเป็นพัสเซิลอยู่ในตัวที่หลายครั้งคุณจะต้องมองจุดที่จะไป มองตำแหน่งที่จะโดดหรือมองว่าศัตรูอยู่ตรงไหนบ้างเพื่อวางแผนเส้นทางวิ่งแต่เนิ่น ๆ ให้ชีวิตสะดวกขึ้น ซึ่งในภาพรวมที่เล่นมาผมรู้สึกว่าตัวเกมมันก็เพลินดีใช้ได้ เวลาโดดพลาดนี่มันก็ทำให้รู้สึกอยากหาทางไปต่อให้ได้

ทีนี้อย่างที่ผมบอกไปว่าเกมเพลย์ก็คือจุดด้อยด้วย นั่นก็เพราะว่านอกจากสิ่งที่กล่าวไปนี้เกมไม่มีอะไรอย่างอื่นเลยครับ ไม่มีระบบพัฒนาตัวละคร ไม่มีเลเวล ไม่มีระบบต่อสู้ ทั้งเกมคือแพลตฟอร์เมอร์เพียว ๆ ที่คุณจะต้องหาทางลง ลง และก็ลงจากพฤกษาโลกาโดยปลอดภัยเท่านั้น โดยที่การเล่นใน 1 รอบของโหมดเนื้อเรื่องนั้น คุณสามารถจบได้ในเวลาประมาณ 2 ชั่วโมง และหากคุณคล่องเส้นทางแล้วคุณอาจจะจบได้ภายในเวลาไม่ถึง 1 ชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ

ด้วยเหตุนี้ตัวเกมก็เลยจะเน้นไปที่การเล่นซ้ำทำเวลาให้ดีขึ้นรวมถึงการแข่งกับผู้เล่นอื่น ๆ ทั่วโลกบนลีดเดอร์บอร์ด ซึ่งหากนั่นเป็นสิ่งที่คุณชอบก็ดีไป แต่ถ้าไม่…เมื่อคุณจบหนึ่งรอบก็แทบจะเห็นทั้งหมดของเกมแล้วครับ ถ้าไม่นับฉากพิเศษที่มีให้เล่นเพื่อความท้าทายอีกสองฉากหลังจบน่ะนะ

จุดนึงที่ผมคิดว่าแอบน่าหงุดหงิดไปหน่อยในตอนเล่นก็คือการวิ่งครับ ผมรู้สึกว่าการบังคับตอนวิ่งในเกมนี้มันให้ความรู้สึกเหมือนการบังคับรถที่ไถลไปบนพื้นลื่น ๆ หรือไม่ก็พื้นน้ำแข็ง เพราะเวลากดวิ่งแล้วตัวละครของเราจะหันเปลี่ยนทิศทางยากและมักจะตัวไถลเกินกว่าที่ต้องการเสมอ หากคุณจะทำเวลาแล้วกดวิ่งบนพื้นที่แคบ ๆ และมีจุดเลี้ยวไปมานี่โอกาสร่วงลงไปด้านล่างสูงมาก

---

กราฟิก

กราฟิกของเกมนี้นำเสนอด้วยโมเดลสไตล์การ์ตูนที่ไม่ได้เน้นความสมจริงหรืองานภาพความละเอียดสูง แต่จะเน้นบรรยากาศที่ดูอ้างว้างเปลี่ยวเหงามากกว่า โดยรวมผมคิดว่างานศิลป์ดูจะมีความคล้ายเกมอย่าง Ico, Shadow of the Colossus หรือ The Last Guardian อยู่เนือง ๆ ครับ ซึ่งผมมองว่ามันก็พอจะโอเคอยู่เมื่อคำนึงถึงขนาดของตัวเกม เพียงแต่อย่าถามหาหรือคาดหวังความโฉบเฉี่ยวหรือฉูดฉาดในแบบที่คุณคุ้นเคยจาก Cygames แล้วกันนะ

ส่วนของอนิเมชันการเคลื่อนไหวก็พอไปวัดไปวาได้ครับ เพียงแค่ว่าตัวละครเวลาออกท่าทางนี่มันจะไม่ได้ดูมีความละเอียดเหมือนบรรดาเกมทุนสูงหลาย ๆ เกม ตัวละครเกมนี้ยังขยับท่าทางกันค่อนข้างแข็งอยู่ คล้ายเวลาคุณเห็นเกมจากยุค PS2 นั่นล่ะครับ แต่ก็พอให้อภัยได้เมื่อมองว่าเกมนี้เป็นเกมขนาดเล็กครับ

---

งานเสียง

โดยส่วนตัวผมรู้สึกว่างานเสียงค่อนข้างธรรมดาครับ เพลงประกอบนี่ไม่ค่อยมีเพลงที่ติดหูเท่าไรและส่วนใหญ่เพลงก็จะออกแนวเหงา ๆ ชวนอ้างว้างเป็นส่วนใหญ่ แต่มันก็ให้บรรยากาศในแนวโลกแฟนตาซีได้ดีอยู่

ด้านงานพากย์นั้น ตัวเกมมีเสียงพากย์ก็จริงแต่ว่าตัวละครทุกคนจะไม่ได้พูดด้วยภาษาที่เราคุ้นเคยกันเลย เป็นภาษาเฉพาะของโลกในเกมมันเลยเดาไม่ค่อยออกว่าตอนที่พูดกันนี่ตัวละครมีอารมณ์แบบไหน รู้สึกยังไง แต่ถ้าจะให้ว่ากันตามตรงนั้น ใน Where the Seeds Fall ก็แทบจะไม่ค่อยมีบทสนทนามากนักอยู่แล้วน่ะครับ เนื้อเรื่องนี่เหมือนเป็นของแถมเฉย ๆ

---

สรุป

Where the Seeds Fall นี้เป็นเกมแนวทดลองจาก CygamesEdge แท้ ๆ เลย ซึ่งหากมองในสิ่งที่ตั้งใจนำเสนอคือการเป็นเกมแพลตฟอร์เมอร์เพียว ๆ นั้น เกมก็ให้ความบันเทิงได้ระดับหนึ่ง เพียงแต่ว่านี่อาจเป็นเกมที่คุณหยิบมาเล่นในตอนที่ไม่มีของใหญ่ หรือไม่มีเกมที่ชอบเล่นในตอนนั้น ๆ มากกว่าจะเป็นสิ่งที่จะต้องเล่นให้ได้ครับ คือเล่นได้แต่ไม่เล่นก็ไม่ได้รู้สึกว่าพลาดอะไรไปครับ